Hakikat.
Bizi monoton ve tepkisiz bir döngüye sokar.
Hayal ve tutkularımızı,
zalim hicivlerle bezenmiş sayısız engellerle içine çeker.
Bu kaçınılmaz gerçekleri, sinema gibi yalanlarla takip etmeye...
...bir kaçış mazereti olarak kullanmaya çalışırız.
Yolumuza bırakılan...
...biteviye zorluklardan koruyacak bir örtü misali.
Bazı filmler, tuzağa düşmüş en karanlık duygularımızı...
...bir ihtimal...
...koruyabilecekleri ümidiyle, negatif enerjimizi soğurmaya çalışırlar.
Ama maalesef; titreyen ışık, günahkâr tutkularımızı...
...sadece bir müddet teskin edebilir.
Ancak insani hakikat, er ya da geç çirkin başını kaldıracaktır.
Hem de, her hangi bir filmin tasvir edebileceğinden çok daha korkunç bir şekilde.
BİLİNÇALTI İŞKENCE
Çeviri: Smoyl İyi Seyirler
İNSAN BEYNİ İKİ YARIMKÜREYE AYRILIR SAĞ VE SOL
SOL YARIDA MANTIKLI VE AKILCI DÜŞÜNCE AĞIR BASARKEN,
SAĞ BÖLÜM SEZGİSEL, TUTKUSAL VE YARATICI DÜŞÜNCEYİ KONTROL EDER
SAĞ BEYİN YASAKSIZ HİSLERİ, GÖRÜLEBİLİR RÜYALARI ÜRETEN...
EN SAF İLAÇTIR...
SOL BEYNİ YOK ET
YALANLARINI YOK ET
Onu görebiliyorum.
Öyle asude uyuyor ki.
Şişkin karnı, yavaşça yükselip alçalıyor.
Her nefesi, mutlak bir marifet abidesi.
Ne düşündüğünü iyi biliyorum:
Geleceğini düşünüyor... Ne olduğunu... içindekinin ne olduğunu.
Rüyaları... muhtemelen hayli sıkıcı.
Benimkiler gibi değil...
Yüzü güzel... yumuşak. Ancak, dokunmama asla müsade etmiyor.
Mesafemizi hep koruyoruz, böylesi daha uygun.
Benimle alay ediyor. Farkındayım. Yetersiz olduğumu düşünüyor.
Önceki arkadaşının yapabildiklerini asla yapamayacağımı düşünüyor.
Ancak, ben daha iyisini biliyorum.
O ruhsuz yaratıkların asla aklına hayaline gelemeyecek...
...şeyleri yapabiliyor, görebiliyor ve yaşayabiliyorum.
Zamanı geldiğinde ne yapacağımı iyi biliyorum.
Hayatım, giderek 'kâbus' diyebileceğiniz bir hale geldi.
Peşpeşe zalimane ve habisane hayaller.
Belli bir ahlaksızlık ve korku tehdidi üzerine kurulu hayaller.
Öfke ve tutku ile çözülen hayaller.
Ancak böylesini seviyorum. Zulüm ve işkenceyi seviyorum.
Nasıl derler, öğrenmeme yardımcı oluyor...
...hayatla ölümü çepeçevre saran gizemleri öğrenme yardımcı oluyor.
İnsanoğlunun gerçek doğasını öğreniyorum.
Bu beni cezbediyor, aynı zamanda korkutuyor da.
Ancak, sanırım her tür aydınlanma 'korkutucu' olarak değerlendirilebilir.
İçlerinde en çok acı ve ıstırap çektiren,
en çok yıkıma neden olan canavarın, insanın ta kendisi olduğunu da...
...bu hayallerden öğreniyorum.
Bu gerçeğin tadına varıp, dolu dolu yaşıyorum.
Şimdi ise... hamile kadın, yıkık dökük odada bir başına uyurken...
...görünen o ki; pul pul duvarlar, en az benim kadar onu da hakir görüyorlar.
Onu, gitgide gelişen karnında büyüyen...
...ufacık mahlûkla birlikte gözlemliyorum.
Pasif olarak meydana gelen...
...o küçük muhteşem şeye tutkuyla bakıyorum.
Ceninin neler hissettiğini biliyorum.
Hiç bir şeyle alakası yok... Hiç bir şey hissetmiyor.
Onun bir şeyler hissetmesini sağlamak bana düşüyor.
Yani, bütünüyle insanlığı tecrübe etmek.
Zaman zaman, meçhul partneriyle sevişen kadını...
...evin yegâne yatak odasının...
...aralık kapısından sessizce izlerim.
Sıradışı hareketler ve çılgın tutkular, bana hem yabancı...
...hem de aynı zamanda aşina gelir.
Uzaktan, kadın cinsel organının yapısına...
...tamamıyla saplantılı hale geldim.
O tuhaf kıvrımları ve dudaklarıyla yaratıldıkları şekle.
Yaratılışta eksiksiz simetrisiyle Tanrı'nın kusursuz tasarladığı şey.
Ne kadar da büyüleyiciydi...
Bilhassa, acının zevkle hercümerç olduğu an.
Ancak, bütün o "insanın yaratılışı" konsepti,
yıllarca bende saplantı haline gelen şeydi.
Kadın cinsel organına giriş ve boşalma gibi basit bir eylemin,
böylesine inanılmaz hadiselere...
...ve bedensel değişime neden olabilmesi beni şaşkına çeviriyordu.
Azıcık bir nutfenin fışkırmasından hem de.
Bazen, muhtelif seks pozisyonları izlerken mastürbasyon yapar...
...kişisel bir aynaymış gibi, tekrarlayıp duran hareketlere uzaktan eşlik ederim.
Avucumun içinde yavaşça koyulaşan ifrazata huşu içinde bakarım.
En büyük yaratıcı ben olabilirdim. Bu işin anahtarını bedenimde taşıyordum.
Tüm mahlûkatın başlangıcı olan hakiki dölü.
Bendeki bu güç olmaksızın, hiç bir kadının...
...asla doğuramaması, ne kadar da istihzai.
Bu kadarcık sümüğümsü nutfe olmasaydı, insanoğlu asla var olmayacaktı.
İlk andan itibaren, anladım ki...
...gözlemlerim ve beğenilerim tam yerini bulmaya başlamıştı.
Sanki aklımdan geçen her şey,
tuhaf bir tür döngünün parçasıymışçasına,
bilinçaltım yavaş yavaş ortaya çıkıyordu.
İşte o an, aklıma bir fikir geliverdi...
Nasıl, büyük bir dehşete sebebiyet verip,
insanın yaratılışına nasıl zulmedebilirdim?
İnsanoğlunun aklına gelebilecek...
...en tahayyül edilemez olayı nasıl gerçekleştirecektim:
Yaratılış aşamasını tahrif edecektim.
İnanılmaz bir şeydi.
Fikri hayli... acımasız... ve alaycıydı. Ancak, yapmam gerekiyordu.
Sadistçe hislerimin...
...kendiliğinden imza attığı, alçakça bir fikirdi.
Tam anlamıyla insan yaradılışını bozacaktım.
Sadece, elverişli koşulların gerçekleşmesi için...
...uygun ortamı kollamalıydım.
Gerçekleşeceğini pek sanmıyordum... ama oldu.
Kaderin nasıl yanımda olduğuna inanamadım.
Fırsat doğdu, şu anda işte gözlerimin önünde.
Hamile kadın... şu an kabul ediyorum ki... aslında kız kardeşim.
Bu viran evde birlikte kalıyoruz.
Fakir ve uzun ömürlü ailemizin yegâne mirası.
O zamandan beridir, gerçekler karşılıklı kabullenmeye dönüştü.
İkimiz de, boş hatıralar akvaryumunda ölmekte olan...
...balık misali bu meskûn enkazda kısıldık kaldık.
Her ne kadar kız kardeşim, güzellik gibi bir Tanrı vergisiyle taçlanmış olsa da...
...ben hep gölgelerde gizlenip...
...görünüş ve tavrımla dikkatleri üzerimde topluyordum.
Ondan nasıl da nefret ediyordum.
Ama artık, onu seviyorum... sahip olduğu Tanrı vergisi ve yapabilecekleri nedeniyle.
Onunla sevişmek isterdim. Sıcaklığı ve güzelliğinden mest olmak için.
Yaratmak için.
Ancak düşüncelerim ve hayallerim hep diğer yana meyletti.
Onu, kötü niyetle incelemekten kendimi alamadım.
Meçhul bir sevgiliden hamile kalmasının ilk ayları içinde...
...bedeninde gerçekleşen akıl almaz şeylere inanamadım.
Hayatı yaratacak Tanrı vergisine sahip olmak için...
...yaşaması gereken acı ve fedakârlığa da.
Eğer bir erkek olarak sperme ve yaratılışın gizemine sahipsem...
...o da bir kadın olarak, acı ve fedakârlık çekecekti.
Regl düşüncesi, korkunç ve ölümcül bir şaka gibi geliyordu.
Türün devamını sağlamak için, acı çekmek ve...
...üreme organlarının periyodik olarak kanamasına katlanmak zorunda kalıyordu.
Gelişimin şiirsel ve...
...acayip bir biçimde sadistçe bir unsuru gibiydi.
Onu seviyor ve hayat vermek için katlanmak zorunda kaldığı...
...fedakârlığa saygı duyuyordum.
Ancak yaratılışın bu unsuru, aynı zamanda kâbuslar ve...
...çılgınca hayaller görmeme de neden oluyordu.
Bir seferinde, uyurken...
...yatakta kız kardeşimin çıplak bedenini yavaşça okşadığımı düşündüm.
Ne kan kesildi... ne de acısı.
Bu rüyanın... bu kâbusun kısa zamanda hayatıma büyük tesiri oldu.
Gebe kardeşime karşı, hafiften bir tiksinti duymaya başladım.
Muhtemelen de bütün kadınlara karşı.
Yapmam gerekenler sürekli aklıma gelip duruyordu...
Yapmaya gitgide daha kararlı hale geliyordum.
Umarım... Seni seviyorum.
Yakında ölebilirsin... Sakın beni bırakma...
Senin gibiler hep tek başlarına ölürler.
Bana bakıyor.
O, beni seven yegâne kişi.
Ağabeyim.
Siktir boktan orospunun... fahişenin tekisin!
Canım yanıyor.
Gözlerimin içine bak.
Ölü bir kadının içinde büyüyor.
Bana asla güvenme.
Abim bakir.
Neden böyle yapıyorsun?
Haftalar geçtikçe, gelişimini inceliyordum...
...gözlerim rahminde var olmaya ağır bir şekilde...
...ilerlediğini bildiğim canlıdan hiç ayrılmıyordu.
Kız kardeşim, ilgime minnettardı.
Hatta, bir ara bana gülümseyip, 'tatlım' dedi.
Gülümseyişi, inanılmaz bir ışıltıydı.
Bir hareketiyle, cinsel vaat ve samimi bir alaka ifade ediyordu.
Şimdi ise, birazcık gülümsetiyor.
Keşke bilseydi... Acaba, gülümser miydi...
...ona yapacaklarımı bilseydi.
Ama her halükarda, hazırdım ve zaman ilerliyordu.
Zaten, özel görevimi tamamlama zamanı neredeyse gelmişti.
Ya da şöyle mi demeliyim: Tam zamanı mıydı?
Dilbilgisinde asla kuvvetli olamadım.
İntikam zamanı yaklaştıkça...
...onu izlemeye devam edip, her türlü ihtiyacıyla ilgileniyordum.
Kız kardeşimle çocuğu benim için...
...hemen hemen istihzai figürler haline gelmişlerdi.
Etten kemikten müteşekkil semboller yani.
Sürekli, doğum işlemleri hakkında öğrendiklerimi kontrol ediyordum.
Eski bir kiracı tarafından yıllar önce, evde unutulmuş eski kitapları...
...özenli bir şekilde çalışıyordum.
Çoğu ıvır zıvır şeyi, sadece o kitaplardan öğrenmiştim.
Sadece, onun her şeyin yolunda olduğunu düşünmesine yetecek kadarını.
Kendi kardeşinin yanında güvende olduğunu düşündürecek kadarını.
Bütün o yaptığım hazırlıkları düşündükçe gülesim geliyordu.
Havlular, antiseptikler...
Tüm korkuları yatıştıracak bütün o gerekli malzemeler...
Ne yaptığımı gayet iyi biliyordum...
Ne yapmam gerektiğini de.
Saat sabahın biridir... kız kardeşim çığlık atar.
Kasılmalar başlıyordur, tıpkı beklendiği gibidir.
Ben yatağın önünde hazırlıklara başlarken, o çığlık atmaktadır.
Hazırlayıcı hareketleri bir müddettir devam etmektedir.
Kız kardeşim bana her açıdan güvenmekte...
...kendini tamamıyla talimatlarıma bırakmaktadır.
Kafamın içinde hafif bir ürperti hissedip...
...gerçekleşecek hedefimi düşünüyorum.
Hakikaten... doğum sürecinin en harika taklidini yaratacağım.
Onu ve tutkuyla şiddetle yanında olan her şeyi yok et.
Kendi kendimin tanrısı olacağım.
Teskin edici ve rahatlatıcı bir düşünce. Kendime güvenimi arttırıyor.
Tam da, içimdeki diyaloglarda kaybolmak üzereyken...
...kadın bütün gücüyle itmeye başlıyor.
Vajinası korkunç bir şekilde genişlerken, bağırıyor ve haykırıyor.
Durumun tuhaflığı inanılmaz.
En mükemmel seksi tadıyor...
Yaratmanın orgazmını.
Çocuk, erkek ya da kız, bedenen annesiyle seks yapıyor...
Bir penisin erişemeyeceği kadar, deliğine ve bedenine nüfuz ediyor.
Bir kez daha ıkınıyor ve bebeğin yüzü görünmeye başlıyor.
Kafasında, tuhaf bir şekilde balığımsı çehreyle...
...sanki neredeyse soyuna ve toplu üretime benziyor.
Çocuğun balgamsı maskesinde ne bir ifade ne de bir duygu var.
Etten bir heykel gibi.
Bir ıkınmayla birlikte, çocuğun boynu görünüyor.
Öngörü ve adrenalin kaynaklı ani bir titreme bedenimi deşiyor.
Ve anlıyorum ki... zamanı gelmek üzere.
Evet... zamanı çok yakın.
Bebeğin alt bedenini sert bir biçimde...
...kendisini inanılmaz saran delikten kopartıyorum.
Kadının kanı, artık bebeğin can sıvısıyla birlikte akıyor.
Bebek erkekmiş.
Kadının gözleri şok içinde öyle açılıyor ki...
...neredeyse patlamak üzere sanırsınız.
Artık... sahiden, hep inandığım gibi...
...dehşetin gerçek yüzünün bu olduğunu iyi biliyorum.
Tam bir sapıklık ve çılgınlık içinde, bir insanın...
...en fazla nerelere getirilebileceğini biliyorum.
O yüz şu an bana bakıyor. Ben de, onu kanla yıkıyorum.
Çocuğunun kanını, kadının ta suratına kanatıyorum.
Bebeğinin hayat sıvısı yüzünü sırılsıklam ediyor...
...açık ağzından girip, gözlerini yakıyor.
Boğazından aşağı süzülen kan izleri, sessiz çığlıklarıyla buluşuyor.
Ses tellerinin felç olup kaldığını görüyorum.
Acayip bir boğulma sesi çıkartıp...
...köpüklü kıpkızıl sıvıyı lıkırdatıyor.
Yeni doğanın cesedini, müstehcen bir ganimet gibi...
...suratının önünde sallamaya devam ediyorum.
Bebeğin grimsi teninin yapış yapış...
...lastiksi temasıyla meftun oluyorum.
Böylesine ufak bir canlıdan çıkan kan miktarından...
...şaşkın bir haldeyim.
Göbek bağı, kadının kanlı göğüslerinin üstünde...
...ölü bir yılan misali sallanıyor...
...sanki, kadın muhtemelen bayılacakmış gibi.
Belki acıdan ya da belki de dehşetten. Bilmiyorum.
Zihnim artık gitgide daha bulanıklaşıyor.
Göbek bağını ısırıp, kadının hala...
...yoğun bir şekilde kanamakta olan vajinasına geri itiyorum.
Etten bağın ucu, azıcık dışarı sarkıyor.
Adeta, kadının bir kaç saman dalı kalınlığında...
...ufacık ve kanlı bir penisi gelişmiş gibi.
Beni güldürüyor, sanırım.
Kansız kalmış çocuğu artık anasının başının yanına,
yastığın üzerine bırakıp...
...ana ve çocuğu, birlikte ölüme terk ediyorum.
Kadın da artık nefes almıyor. Belki de, kalbi dayanamadı...
Yatağın yanındaki kanlı zemine adeta çöküyor ve...
...yaratmış olduğum doğumdaki istihzaya bakıyorum.
Nasıl da haklı çıktığıma gülüyorum.
Yapmış olduğum şey, bir insana yapılabilecek...
...en korkunç şeydi:
"Doğum esnasında öldürmek."
Hoşnudum.
Çocuk hep görebilmem için orada duruyor.
Kaderimin... kötülüğümün bir hatırlatıcısı olarak.
Onun için mutfak evyesinde bir sunak hazırladım.
Bedenini güzel kâğıt ve şeritlerle sarmaladım.
Kokuyor ve böcekleri, vebayı çekiyor.
Ancak, bunu başlı başına çok güzel buldum.
Kız kardeşime gelince... hayatımın her anında onunla birlikteyim.
Cesediyle ilgileniyorum. Giydirip yıkıyor, onunla yatıyorum.
Hatta bir keresinde, onunla sevişmeye de çalıştım.
Sonrasında, çürüyen yarığına girerken...
...öyle soğuk ve nahoştu ki.
Anladım ki, böyle bir şey hiç bana göre değildi.
Hep ölümün etrafında olacağım, hayatın değil.
Kim olursa olsun, hiç işe yaramayacaktı.
Bir gün gelip ruhunu teslim edecekti.
Hep ölecekti.
Amcıklar, ne cüretle bunu bana yaparsınız?
Çok zor oldu...
...aynı geçmişteki gibi, gelecekte de böyle olmaya devam edecek.
Dünyanın buna nasıl gireceğini bilmiyorum...
...ancak bildiğim tek bir şey var:
O da, bu muhteşem kâinatta mücadele etmeden...
...tek bir harika eylemin bile...
...tamamlanmadığı.
Bir kurban doğduğunda...
...ona açıkça ve özgürce destek ve sevgi verilmiyor.
Dövülüyor, çiğneniyor, kamçılanıyor ve çarmıha geriliyor.
Gerçekleri bildiği için canı yakılıyor.
Ve kardeşlerim...
...vaizliğimiz bugün ellerinizi birleştirip...
...mücadele için dua etmenizi istiyor.
Yolumuza taş koyanlara karşı mücadele için dua edin.
Sevdiğinizi biliyorum... zira, sizler en çok sevenlersiniz.
Bizler, Tanrı'nın kulak verdiği kişileriz.
Sağ tarafından geliyoruz.
Saltanat sürmeyi bekleyen 'sen'in içindeki 'sen'iz.
Sol tarafı yok etmek için...
...yönetimi devralıyoruz.
Bu sembolü korkusuzca takıyorsun.
Onun ardındaki idealler Tanrı'nın istedikleri bile değil.
Onu itibar için takıyorsun.
Rüyaların hep siyah beyaz oldu.
Artık hayatın, rengârenk uzun bir rüyadan ibaret...
...olacak!
Çeviri: Smoyl